Çalışma hayatına okuma yazma bilmeyen bir kunduracı çırağı olarak başlayan Lackington, 1792’de yayımlanan James Lackington’ın Hayatının İlk Kırk Beş Yılına Dair Anılar adlı eserinde, kitap endüstrisini dönüştürmeyi neden üstlendiğini açıklamıştır:
Yaşam koşulları tam bedeli ödemelerine izin vermeyen binlerce kişinin […] satın alması (bunu yapmak istemelerine rağmen) etkili bir şekilde engellendi ve böylece anlayışlarını geliştirme ve akılcı bir eğlencenin tadını çıkarma avantajından tamamen mahrum bırakıldılar.
Her ne kadar 18. yüzyılda hem ödünç kitap veren hem de ticari dolaşımda olan kütüphanelerin yanı sıra The Spectator ve The Tatler (günümüzdeki isimleriyle karıştırılmamalıdır) gibi gazeteler yükselişe geçse de, kitap satın almak son derece pahalı olmaya devam etti. Johannes Gutenberg’in 1436’da matbaayı icat etmesinden bu yana kaydedilen ilerlemelere rağmen, kitaplar elit kesime ayrılmış bir metaydı. Yetişkin nüfusun sadece yüzde 60’ının okuryazar olduğu düşünüldüğünde bu durum şaşırtıcı değildir. Ancak Lackington’a göre bu sistem bozuktu ve 1793’e gelindiğinde sistemi kökten değiştirmişti. 31 Ağustos 1746’da doğan Lackington, 10 yaşından itibaren Somerset’te kek sattı ve bir yandan da kendi kendine okumayı öğrendi. Anılarında Ağustos 1773’te Londra’ya sadece iki şilin ve altı peni ile geldiğini, ancak hayatını Londra’daki en büyük kitapçının sahibi olarak sonlandırdığını ve İngiliz kitap ticaretini demokratikleştirdiğini iddia etti.
XVIII. yüzyılın başlarında kitap satışlarının çoğu müzayede yoluyla yapılmaktaydı (bu müzayedelerde genellikle öğle yemeği de yenirdi). Kitap satıcıları, modern bir yayınevini andırır şekilde, el yazmalarını düzenleyip basmadan önce satın almak için pazarlık yaparak kitapları hem yayınlar hem de dağıtırdı. Yaygın bir uygulama olan veresiye ödeme kabulü nedeniyle de kitapçılar, müşterilerin değerli perakende satış alanlarında oyalanmalarını ya da göz atmalarını engellerdi. Kitap fiyatları yapay olarak yüksek tutuldu. Kitapçılar iyi satmayan kitaplardan büyük miktarlarda satın alıyor ve daha sonra yüksek piyasa fiyatını korumak için stokun dörtte üçüne kadarını imha ediyorlardı.
Lackington daha fazla insanın kitaplara erişebileceği bir sistem yaratmak istiyordu. Bunu normal iş uygulamalarını reddederek başardı. İlk dükkanını Barbican yakınlarındaki Chiswell Caddesi’nde açtı. Kitapların yanı sıra başlangıçta ayakkabı ve diğer eşyalar da satıyordu. Lackington kredi ekonomisinden kaçındı, tüm müşterilerin nakit ödeme yapmasında ısrar etti ve anılarında açıkladığı gibi, tek tek kitapların piyasa fiyatını yüksek tutmak için fazlalıkları yok etmek yerine, tüm kütüphaneleri satın aldı ve ardından tüm kitapları mümkün olduğunca ucuza sattı:
Her kitabın üzerine o kitap için alabileceğim en düşük fiyatı yazarak işe başladım; bu fiyat piyasadaki genel fiyatlardan çok daha düşük olduğu için eski müşterilerimi korumakla kalmadım, kısa sürede sayılarını artırdım.
Anılarını yayınladıktan bir yıl sonra, 1793’e gelindiğinde Lackington, Londra’nın merkezinde Temple of Muses adında büyük bir kitapçı dükkânı açacak kadar büyük bir kitap envanteri toplamıştı. Finsbury Meydanı’nda yer alan dükkanın, ‘açılışında bir posta arabası ve dört atın tezgahların etrafında dolaşmasına yetecek kadar büyük olduğu’ söyleniyordu. Dükkanın ön cephesi 140 feet uzunluğunda, dört kat yüksekliğindeydi ve en yoğun olduğu dönemde 500,000 kitap barındırdığı varsayılıyordu. Amerika’dan düzenli siparişler alarak ve İskoçya’nın ilk kütüphane sistemini tedarik ederek uluslararası bir başarıya da imza attı. Girişin üstündeki bir plaket dükkânı ‘Dünyanın En Ucuz Kitapçısı’ olarak ilan ediyordu. Dükkanın sloganı ‘Küçük kârlar büyük işler yapar’ idi. Kitaplarının düşük maliyetini vurgulamak için başka bir tabelada şöyle yazıyordu: “Her kitabın üzerinde en düşük fiyat yazılıdır ve hiçbir üründe indirim yapılmaz.
Lackington’un yaklaşımının çağdaşları için ne kadar farklı ve şok edici olduğunu ölçmek zor, ancak 18. yüzyıl perakende ticaretinin ayrılmaz iki parçası olan pazarlık yapmayı veya bir ödeme şekli olarak kredi kabul etmeyi açıkça reddetmesi rakipleri ve bazı müşterileri için aşağılayıcı olurdu. Ancak pazarlıksız fiyatları kitleleri kazandı ve Musalar Tapınağı turistik bir cazibe merkezi haline geldi.
Lackington 1798’de kitap ticaretinden emekli oldu ve Muses Tapınağı’nı kuzeni George’a bıraktı. Dükkan, 1841’de yangınla yok olana kadar başarılı olmaya devam etti. Yine de Lackington’ın kitapçılık konusundaki öncü yaklaşımı yankılanmaya devam ediyor. Oyalanmaya ve kitaplara göz atmaya teşvik edilen konuklara karşı takındığı misafirperver tutum, dünya çapında giderek daha az rastlanan bağımsız kitapçıların yaklaşımını andırmaktadır. Ancak onun fiyatlandırma konusundaki yaklaşımı, kitabın Amazon tarafından bir meta olarak büyük ölçüde değersizleştirilmesinde mantıksal sonucuna ulaşan en büyük sonuçları doğuracaktı. Bugün ucuz kitapları kanıksamış durumdayız, ancak ticaret Amazon pazarıyla başa çıkmak için mücadele ederken, belki de paradigmada benzer şekilde devrimci bir değişime ihtiyaç vardır.
