Göremediklerine duyamadıkları eklenince nefes alabilir miydi insan? Bildiği her şey yalan çıkınca, güvendiği bütün dağlar üzerine yıkılınca kaldığı yerden devam edebilir miydi? Ya da mantığını bir kenara bırakıp sevebilir miydi birini?
Ben sevemedim. Sevmeyi bilemedim. Ne yapmam gerektiğini anlayamadım ve sevdiğim adamı dipsiz bir kuyuya mahkum ettim. Ellerimle yaktığım adamın üzerinde parmak izlerimi bıraktım. Ben göremesem bile o asla unutmayacaktı. Beni affetmeyecek, benden nefret edecekti.
Zifir (Zeren Uzunoğlu)
